Original Title: Allergic symptoms provoked by honey consumption
Translation: Objawy uczuleniowe po spożyciu miodu

 

Autors: Rapiejko P, Jurkiewicz D, Lipiec A, Samolinski B, Tokarska M

 

Source: Spiewak R. (ed): Pollens and Pollinosis: Current Problems. Institute of Agricultural Medicine, Lublin, Poland 1995, 67
Type of publication: Congress paper
ISSN/ISBN: ISBN 83-70-90-022-4
Language: English

 

Key words: pollen, honey, melissopalynology, pollen count in honey
Słowa kluczowe: pyłek roślin, miód, melisopalynologia, stężenie pyłku w miodzie

 

Address: Piotr Rapiejko, Allergen Research Center, ul. Marymoncka 125/150, 01-946 Warszawa, Poland

 

Abstract: The aim of the study was to assess symptoms that individuals allergic to pollen may develop after the consumption of honey. Two groups of volunteers took part in the study. Group I - 93 volunteers suffering from seasonal allergic rhinitis and conjunctivitis; all of them with positive skin tests, to grass pollen and/or mugwort pollen allergens. Grup II - 52 nonallergic volunteers as a control group. All individuals were on the some diet at the time of the study. Allergy to bee venom as well as gastrointestinal diseases were excluded. Every four days patients intook on an empty stomach 25 grams of a particular kind of honey: 1- multiflorous 2- multiflorous, filtered, with no pollen grains 3- multiflorous, enriched in 5% pollen 4- honey - dew 5- pseudoaccacia and 6 - artificial honey as control. All individuals filled self-evaluation questionnaire before the consumption of honey and 30 minutes, 2, 6, 24, and 72 hours after it. Allegiologic examination was also carried out. All kinds of honey were subjected to pollen analysis in order to assess the degree of exposure to allegens. In 10 grams of multiflorous honey 43 thousand pollen grains were found as well as a thousand grass pollen grains and 450 mugwort pollen grains. In 10 grams of honey-dew 31 thousand grass pollen grains were found as well as 1,2 thousand mugwort pollen grains. 80% of group I individuals (allergic ones) and 8,3% members of control group developed allergic symptoms after the consumption of multiflorous honey and honey-dew. The consumption of multiflorous honey enriched in 5% pollen evoked allergic symptoms in 95% of group I individuals and in 5,6% members of control group. 73% of group I allergic individuals developed allergic symptoms after the consumptions af multiflorous filtered honey as well. 87% of symptoms refered to alimentary tract. Water - soluble allergens of pollen grains penetrate most probably to liquid, immature honey. Subsequent filtration of honey leads only to the removal of pollen grains themselves, leaving allergen in honey. The mildest symptoms were observed after the consumption of pseudoaccacia honey (10% of allergic group I individuals). The results of the study confirm the need of allergic patients diet analysis, with special regard to products containing pollen grains.
Streszczenie: Pyłek roślin jest alergenem wziewnym i wnika do organizmu przede wszystkim droga oddechowa, wywołując zaburzenia najczęściej właśnie w drogach oddechowych. Jednak te same alergeny mogą być odpowiedzialne za objawy chorobowe ze strony rożnych narządów. Celem pracy była ocena występowania objawów ubocznych po spożyciu rożnych gatunków miodów w tym także miodów filtrowanych u osób z uczuleniem na pyłek roślin. Badania wykonano u 93 ochotników z klinicznymi objawami alergicznego nieżytu nosa i spojówek wywołanego uczuleniem na pyłek traw i/lub bylicy potwierdzonymi dodatnimi testami skórnymi z alergenami pyłku traw i/lub bylicy - grupa I. Grupę kontrolną stanowiły 52 osoby bez cech alergii - grupa II. Wszyscy badani przebywali w takich samych warunkach socjalno-bytowych, byli na identycznej diecie i wykluczono u nich uczulenie na fragmenty ciał owadów i jad pszczoły oraz choroby przewodu pokarmowego. Metoda. Wszystkim badanym podawano w czterodniowych odstępach czasu, na czczo 25 gramowe porcje miodu : 1/ wielokwiatowego, 2/ wielokwiatowego filtrowanego bez śladów pyłku, 3/ wielokwiatowego wzbogaconego 5% pyłku kwiatowego, 4/ spadziowego, 5/ akacjowego oraz jako kontrole 6/ miód sztuczny. Pacjenci wypełniali kwestionariusz samooceny score przed spożyciem miodu, po 30 minutach oraz po 2, 6, 24 i 72 godzinach. W tych samych odstępach przeprowadzono badanie alergologiczne. W celu oceny stopnia ekspozycji na alergeny dokonano oceny mikroskopowej próbek badanych miodów. Wyniki. W 10g miodu wielokwiatowego znaleziono 43 tys. ziaren pyłku roślin w tym ok. 1 tys. ziaren pyłku traw i 450 ziaren pyłku bylicy. W takiej samej próbce miodu spadziowego znaleziono 31 tys. ziaren pyłku roślin w tym 1,2 tys. pyłku traw i 1,6 tys. ziaren pyłku bylicy. U 80% badanych z grupy I (osoby uczulone na pyłek traw i/lub bylicy) i u 3,8% badanych z grupy kontrolnej po spożyciu miodu wielokwiatowego i spadziowego wystąpiły objawy uczuleniowe. Po spożyciu miodu z 5% dodatkiem pyłku kwiatowego objawy uczuleniowe wystąpiły u 95% badanych z grupy I i u 5,6% badanych z grupy kontrolnej. Objawy uczuleniowe wystąpiły także u 73% osób z grupy I po spożyciu miodu wielokwiatowego, filtrowanego. 87% objawów dotyczyło objawów ze strony przewodu pokarmowego. Wnioski. Jest to najprawdopodobniej związane z przedostawaniem się rozpuszczalnych w wodzie alergenów pyłku roślin do płynnego, niedojrzałego miodu. Późniejsze filtrowanie miodu doprowadza jedynie do fizycznego usunięcia samych ziaren pyłku, tymczasem alergeny pozostają w miodzie. Najmniej objawów uczuleniowych zanotowano po spożyciu miodu akacjowego (u 10% badanych z grupy I). Wyniki przeprowadzonych badań potwierdzają konieczność analizy diety osób cierpiących na pyłkowicę ze szczególnym uwzględnieniem produktów bogatych w pyłek roślin

Powrót do: Strony głównej