Original Title: Multi-organ manifestation of hay fever
Translation: Wielonarządowe aspekty gorączki siennej

 

Autors: Buczylko K.

 

Source: Ann Agric Environ Med 1996, 3, 165-169
Type of publication: Journal Article
ISSN/ISBN: ISSN 1232-1966
Language: English

 

Key words: allergy, pollinosis, asthma, rhinoconjunctivitis, oral allergy syndrome, dermal and intestinal symptoms.
Słowa kluczowe: alergia, pyłkowica, astma, nieżyt nosa i spojówek, zespól alergiczny jamy ustnej, objawy skórne oraz jelitowe

 

Address: Prof. Dr Krzysztof M Buczyłko, Centrum Alergologii, Tuwima 22/26, 90-002 Łódź, Poland

 

Abstract: Despite the pertinent title "Case of Periodic Affection of the Eyes and Chest" of Bostock`s first description concerning pollinosis, the current definition is narrowed to "seasonal rhinitis", instead of the above-mentioned more holistic approach. The author, according to his 25-year personal experience with about 2,000 consultations a year, and based on some literature data, suggests that in addition to main ocular and nasal symptoms many other organs are involved in pollinosis. It is suggested that the following organ systems are involved in symptomatology of pollinosis: central nervous system (irritation, anxiety), paranasal sinuses (facial pain, thickening of the mucosa), oral cavity (lingua crenata, slight itching papules on the palate), throat (hawking, itching and burning sensation), larynx (hoarseness, voice fatigue), ears (hypoacusis, deformed light reflex on otoscopy, tympanometric changes), trachea (barking cough, irritation), bronchi (cough, dyspnea, changes in FEV1), small bronchi (cough without auscultatory changes, reversible decrease of MEF 25-50), bowels (colicky pain, flatulence - particularly following pollen ingestion with swallowed nasal mucus), skin (pruritus, urticarial or exematous changes on areas exposed to pollens). Finally, the author proposes his own list of practical principles for diagnosing and treating pollinosis. According to these principles, irrespective of his/her main complaints, all patients should be carefully examined physically and with sophisticated diagnostic instruments. The treatment must not be limited to local symptomatic therapy, or even casual therapy limited to one or two organs. The patient should know early symptoms of the commancing disease in various parts of his/her body, and should be taught how to counteract them. Allergologic teaching should break the barriers of "organ specialisation" and should be organised in centres grouping multi-specialistic teams which cooperate well.
Streszczenie: W odróżnieniu od poprawnego tytułu "Przypadek okresowych zaburzeń ocznych i piersiowych" jaki posiada pierwszy opis pyłkowicy pióra Bostocka, aktualnie używana definicja ogranicza się do "sezonowego nieżytu nosa" w miejsce wspomnianego wyżej bardziej całościowego ujęcia. Autor, na podstawie swego 25-letniego doświadczenia obejmującego około 2000 konsultacji corocznie, a także w oparciu o dane z piśmiennictwa sugeruje, ze poza głównymi objawami oczno-nosowymi, gorączka sienna obejmuje wiele innych narządów: odśrodkowy układ nerwowy (rozdrażnienie, lek), zatoki przynosowe (bóle twarzy, zgrubienie błony śluzowej), jamę ustną (język karbowany, małe swędzące grudki na podniebieniu), gardło (chrząkanie, świąd i pieczenie), krtań (chrypka, znużenie głosowe), uszy (niedosłuch, zniekształcenie refleksu błony bębenkowej, zmiany w tympanogramie), tchawice (szczekający kaszel, podrażnienie), oskrzela (kaszel, duszność, świsty, zmiany w FEV1), małe oskrzela (kaszel bez zmian osłuchowych, odwracalne obniżenie MEF25-50), jelita (kolki, wzdęcia - szczególnie po połknięciu pyłków wraz ze śluzem z nosa), skórę (świąd, zmiany pokrzywkowe lub wypryskowi na powierzchniach kontaktujących się z pyłkami). W rezultacie autor proponuje swoja własną listę praktycznych reguł diagnostycznych i terapeutycznych w pyłkowicy. Według tych zasad, niezależnie od głównych skarg, każdy chory powinien zostać drobiazgowo zbadany przedmiotowo a także za pomocą odpowiednich aparatów diagnostycznych. Leczenie nie ma być ograniczone do miejscowego i objawowego czy nawet przyczynowego lub ograniczone do jednego czy dwu narządów. Chory powinien poznać wczesne zwiastuny nadchodzącej choroby w różnych częściach organizmu, a także powinien wiedzieć jak im przeciwdziałać. Nauczanie alergologii powinno przełamywać bariery "specjalności narządowych" i powinno być organizowane w ośrodkach grupujących dobrze współpracujące zespoły wielospecjalistyczne.

Powrót do: Strony głównej